SZEPTY NA CHÓRZE - BLOG

Czasem człowiekowi potrzebna jest butla z tlenem, innym razem wystarczy otworzyć okno, a najlepiej okno i drzwi, żeby zrobić lekki przeciąg. I nagle możesz głębiej odetchnąć. CZYTAJ WIĘCEJ

O Franciszku często mówi się, że łączy ludzi. Robi to tak doskonale, że w Polsce połączył w niezadowoleniu i krytyce środowiska na co dzień od siebie bardzo odległe, wręcz odmawiające sobie prawa do istnienia. Tak, ten hejt na Franciszka ma wspólny, prawaco-lewacki rodowód. I tak dzięki kilku wyrazistym tekstom wiemy już, że papież w Polsce rozczarował: nie zapisał się do żadnej partii a nawet do sutanny nie przypina znaczka KODu. Na dodatek opowiada banały. CZYTAJ WIĘCEJ

Za nami pierwsze godziny i pierwszy wieczór z papieżem Franciszkiem w Polsce. Także pierwsze słowa, zarówno te oficjalne jak i wypowiedziane „przy drzwiach zamkniętych”. Generalnie dominuje przekonanie, że Franciszek postanowił wlać na wzburzone i rozwichrzone fale naszych niepokojów, sporów i kłótni trochę uspokajającej oliwy. CZYTAJ WIĘCEJ

Przemówienia już są napisane. Zapewne to co powie papież do młodych zostało już gruntownie przygotowane i umieszczone w szerszej, Franciszkowej, perspektywie. I jeszcze jeden pewnik – zostanie przyjęte entuzjastycznie, serdecznie i ze szczerym przekonaniem, że jest autentyczne. Ale jak pisze w La Stampie wytrawny watykanista i autor wywiadu z Franciszkiem, Andrea Tornielli, ŚDM nie wyczerpuje całości przesłania owych pięciu dni jakie nas czekają. CZYTAJ WIĘCEJ

Jeżdżą wszyscy. I ci z prawa i z lewa, wierzący i otwarci ateiści. Żarliwi katolicy i niepraktykujący. Każdy polski premier i prezydent przy najmniej raz złożył wizytę w Watykanie. Niektórzy Stolicę Apostolską wybierali nawet jako pierwszy cel na mapie swoich zagranicznych podróży. CZYTAJ WIĘCEJ

Dobrze, że po kilku dniach białostocka kuria przyznała, że to co się wydarzyło w miejscowej katedrze było dalekie od katolicyzmu i wiary. Jeszcze lepiej, że przewodniczący polskiego Episkopatu odciął się, nie tylko od nacjonalistów („wyrażam zdecydowaną dezaprobatę dla wykorzystywania świątyni do głoszenia poglądów obcych wierze chrześcijańskiej”) ale i wszelkiej maści politycznych uzurpatorów, próbujących przejąć kościoły i wręcz polski Kościół aby przemienić go na jakiś antychrześcijański –izm („W kościele zaś jest miejsce dla przepowiadania Ewangelii zachęcającej do miłości każdego człowieka”). CZYTAJ WIĘCEJ

Przez cały wczorajszy dzień trwały przepychanki związane z planowanym uczestnictwem abp Paetza w uroczystościach jubileuszowych w Poznaniu. Zapowiadał się poważny skandal i - jak pisałem – utrata wiarygodności polskiego Kościoła. W tekście zarzuciłem też milczenie (a więc de facto aprobatę dla całej sytuacji) biskupom i nawet Nuncjuszowi Apostolskiemu, choć szybko się dowiedziałem (bo z jednym z biskupów miałem na ten temat okazję rozmawiać), że nie wszyscy podzielają beztroskie podejście do sytuacji zarówno ze strony samego abp Paetza jak i sporej części duchownych. Niektórzy z nich używali często słownej ekwilibrystyki na granicy śmieszności, udowadniając, że przecież chrześcijańskie wybaczenie i brak skazującego wyroku uprawniają biskupa do właśnie takiego zachowania. I radzili: zamiast krytykować lepiej się za niego pomodlić. CZYTAJ WIĘCEJ

Przyznam szczerze, coraz trudniej broni się Kościoła i jego strategii komunikacyjnej (jeśli takowa w ogóle jest). Nie, nie mam problemu z wyjaśnieniem znaczenia i ogólnej słuszności takich a nie innych prawd wiary, zasad moralnych czy dogmatycznych głoszonych w kościołach i przez Kościół, nawet jeśli wszyscy dookoła myślą inaczej. Mam problem kiedy swoista „duchowość korporacyjna” i udawanie, że gesty i słowa nic nie znaczą zwyczajnie kompromituje już nie tylko „moich szefów” ale i mój Kościół. CZYTAJ WIĘCEJ

10 kwietnia zastał mnie na jakimś służbowym wyjeździe za granicą. Kiedy rano rozdzwoniły się telefony i przyszła tragiczna wiadomość zacząłem szukać ‘po kanałach” jakichkolwiek informacji – paradoksalnie pierwszym kanałem jaki nadawał obszerną, niemal bezpośrednią, relację była chyba Rossija24 albo jakiś inny rosyjski kanał informacyjny. Potem w internecie pojawiła się lista uczestników lotu: coraz bardziej znane nazwiska i coraz bliższe mi osoby, choć Bóg oszczędził mi opłakiwania kogoś z kim byłbym rodzinnie czy przyjacielsko związany. CZYTAJ WIĘCEJ

Najpierw był zarzut, że w sprawie aborcji na swoim blogu nie zabieram głosu (choć uczyniłem to dość wyraźnie zarówno w autorskim programie w TVN24BiS jak i na fejsbukowym profilu). Potem pytania czy w niedzielę czytałem „list Episkopatu” i co o nim sądzę. Wreszcie przyszło zaproszenie do rozmowy z jedną z organizatorek „spontanicznej” zadymy w kościele św. Anny, które przyjąłem bo liczyłem, że czegoś się dowiem o intencjach tych osób, zwłaszcza że na nagraniu udostępnionym przez gazetę.pl przerywająca mszę pani wydawała mi się jakoś dziwnie pobudzona i niezbyt przekonywująca. Na końcu przez jednych (fakt, czasem lekko prześmiewczo) zostałem uznany za wojującego ortodoksa, przez innych za przykład fundamentalisty, który nawet uśmieszkiem potrafi dyskryminować kobiety, bo przecież jest - niezależnie od poglądów - gościem prosto z ciemnogrodu, osobnikiem nienawidzącym kobiet (zwłaszcza „wyzwolonych”). Zatem teraz czas na kilka wyjaśnień: CZYTAJ WIĘCEJ